Wydawnictwo: Novae Res
Data wydania: 2013
Format : Książka
Ilość stron: 276
Półka: posiadam
Do kupienia: Gandalf , Zaczytani
,,Piasek” Piotr Nesterowicz
Piotr Nesterowicz to autor wspaniałej książki z gatunku
fantastyki, która pochłonęła mnie bez reszty.
Malaika wraz z Ras Tażyrem, swoim wujem, a zarazem Alidarhem
Starego Miasta od pewnego czasu przebywała na Cytadeli. Jej początek znajomości
z Sachrachem nie należał do najbardziej udanych. Chłopak postanowił sobie z
niej zakpić, czego nie mogła mu wybaczyć. Specjalizował się w oprowadzaniu
ludzi po mieście, miał być odpowiedzialny także za ochronę dziewczyny. W
mieście zaczęły dziać się dziwne rzeczy. Burze piaskowe znacznie się nasiliły,
ich wielokrotność zdecydowanie wzrosła w stosunku do poprzednich lat.
Mutaharika, pustynia, postanowiła ujawniać się coraz częściej. Tylko Wiążący
Piasek mogli jej zapobiec, lecz pewnego dnia stało się coś dziwnego. To dzięki
Malaice pustynia się zatrzymała, a przecież bohaterka nie była szkolona w tym
kierunku…
Malaika na samym początku nie zapałała przyjaźnią do
Sachracha, jednak z każdym kolejnym dniem stawali się sobie coraz bliżsi.
Zabrał ją w tajemnicze miejsce, o którym prawdopodobnie wiedział tylko on.
Bohaterka zauważyła u siebie nadprzyrodzone zdolności, nie miała pojęcia, skąd
je posiadła.
Sachrach zajmował się oprowadzaniem ludzi po mieście, był
także jednym z Żyjących z Piasku. Wcześniej nazywano ich Żyjącymi z Piaskiem.
Jako jeden z całej grupy mógł przebywać na pustyni nawet kilka tygodni. Zawsze
z każdej wyprawy powracał żywy. Wyczuwał uczucia pustyni, a ona odczuwała jego
emocje.
W mieście znajdowali się także Wiążący Piasek, jednak było
ich coraz mniej. Mieli oni chronić ludzi przed kolejnymi napadami piasku, który
pochłaniał wielu ludzi. Jeśli już ktoś zapadł się pod nim nie można było go
uratować. Śmiałkowie sami przypłacali to życiem.
Ras Tażyr, wuj Malaiki, zarządzał miastem. Nie wszystkim
podobały się jego decyzje, miał wśród mieszkańców wielu wrogów. Mimo wszystko
chciał ochronić ludzi przed zagładą.
Mutaharika to pustynia, która bez reszty pochłaniała ludzi.
Cały czas pragnęła ich więcej i częściej. Jej żądza nowych ciał coraz bardziej
się nasilała.
Po książkę sięgnęłam dzięki namowie, nie miałam ochoty się
za nią zabierać, jednak, gdy tylko zaczęłam ją czytać wiedziałam, że wiele bym
straciła. Powieść spodobała mi się już od pierwszych stron, przeczytałam ją
błyskawicznie. Nie mogłam się od niej oderwać, strony pośpiesznie mi
przemykały. Z każdym kolejnym zdaniem coraz bardziej wzrastało napięcie. Nie
zabrakło także zaskakujących zwrotów akcji.
Z niecierpliwością będę wyczekiwała już kolejnych tomów
powieści, zakończenie bardzo mi się spodobało, podobnie zresztą, jak cała
książka.
,,Piasek” to pozycja fantasty, która spodoba się miłośnikom
gatunku, z pewnością zatopicie się w niej bez reszty!
Moja ocena : 6/6
Za egzemplarz książki dziękuję wydawnictwu
Książka została przeczytana w ramach wyzwania
